Jak Brexit wpłynął na brytyjskich nabywców w Hiszpanii

Jedną z najbardziej zauważalnych zmian po Brexicie jest dostęp do kredytów hipotecznych. Hiszpańskie banki nadal udzielają kredytów obywatelom brytyjskim, ale warunki zaostrzono w porównaniu z rezydentami UE.

Brytyjscy nabywcy niebędący rezydentami mogą zwykle liczyć na wskaźnik LTV na poziomie 60–70%, podczas gdy dla rezydentów UE sięga on 80%. Banki wymagają bardziej rozbudowanej dokumentacji, w tym tłumaczeń przysięgłych i brytyjskich raportów kredytowych. Oprocentowanie również może być nieco wyższe. Warto porównać oferty kilku banków — przeczytaj nasz przewodnik po finansowaniu, aby uzyskać szczegółowe porady.

Obowiązki podatkowe to obszar, w którym zmiany po Brexicie są odczuwalne najbardziej. Niezależnie od tego, czy zostaniesz rezydentem podatkowym Hiszpanii, posiadanie nieruchomości generuje zobowiązania w obu krajach:

• Podatek dochodowy dla nierezydentów (IRNR): 24% dla obywateli spoza UE, wobec 19% dla obywateli UE. Dotyczy to nawet sytuacji, gdy nie wynajmujesz nieruchomości — Hiszpania przypisuje fikcyjny dochód z najmu.
• Podatek od zysków kapitałowych: Sprzedawcy spoza UE podlegają obowiązkowej retencji w wysokości 3% w momencie sprzedaży.
• Podatek spadkowy: Niektóre regiony Hiszpanii oferują hojne ulgi dla obywateli UE, do których brytyjscy spadkobiercy mogą już nie mieć prawa. Testament hiszpański jest niezbędny dla prawidłowego planowania spadkowego.

Zmienność kursów walut stanowi dodatkowy czynnik ryzyka. Funt szterling gwałtownie spadł po referendum w 2016 roku i pozostaje nieprzewidywalny w stosunku do euro. Wahanie kursu GBP/EUR o 5% może dodać lub odjąć tysiące od Twojego budżetu. Skorzystanie ze specjalistycznego brokera walutowego zamiast zwykłego przelewu bankowego może przynieść znaczne oszczędności.

Pełne informacje o kosztach znajdziesz w naszym przewodniku po kosztach i podatkach przy zakupie. Masz konkretne pytania dotyczące finansowania lub podatków? Nasz BEZPŁATNY panel ekspertów może połączyć Cię z doradcami specjalizującymi się w kwestiach Brexitu — zadaj pytanie na PropertyInvestmentSpain.com.

Przed Brexitem brytyjscy rezydenci w Hiszpanii korzystali z opieki zdrowotnej za pośrednictwem Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego i umów dwustronnych. System zmienił się zasadniczo.

GHIC (Global Health Insurance Card) zastąpiła Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego dla obywateli brytyjskich. Obejmuje ona leczenie nagłe i medycznie konieczne podczas tymczasowych pobytów w krajach UE, ale nie obejmuje planowanej opieki medycznej ani potrzeb długoterminowych. Brytyjscy emeryci otrzymujący brytyjską emeryturę państwową mogą ubiegać się o formularz S1, aby uzyskać dostęp do hiszpańskiej publicznej opieki zdrowotnej jako rezydenci. Dla wszystkich pozostałych wymagane jest z reguły prywatne ubezpieczenie zdrowotne — zarówno przy składaniu wniosków wizowych, jak i na co dzień.

Prywatne ubezpieczenie zdrowotne kosztuje od 60 do 150 euro miesięcznie w zależności od wieku i poziomu pokrycia i jest praktyczną koniecznością dla brytyjskich właścicieli nieruchomości spędzających dłuższy czas w Hiszpanii. Więcej szczegółów w naszym przewodniku po opiece zdrowotnej.

Zasada 90/180 dni w strefie Schengen to zmiana, którą wielu brytyjskich nabywców odczuwa najdotkliwiej. Jeśli planujesz korzystać ze swojej hiszpańskiej nieruchomości częściej niż na okazjonalne wakacje, musisz rozważyć uzyskanie pozwolenia na pobyt. Nasz przewodnik po pobytach przedstawia dostępne opcje.

Dla brytyjskich nabywców przyciąganych przez Costa Blanca — zwłaszcza popularne miejscowości jak Jávea, Moraira, Calpe, Dénia i Benitachell — lokalna społeczność ekspatów pozostaje silna. Agenci nieruchomości i prawnicy w tych regionach mają bogate doświadczenie w pomaganiu brytyjskim nabywcom w spełnianiu wymogów po Brexicie. Potrzebujesz indywidualnego doradztwa? Zadaj pytanie naszemu BEZPŁATNEMU panelowi ekspertów, aby otrzymać porady dopasowane do Twojej sytuacji.