Zakup nieruchomości w Hiszpanii jako nabywca spoza UE

Większość odwiedzających spoza UE może przebywać w strefie Schengen do 90 dni w każdym okresie 180 dni bez wizy długoterminowej. Hiszpania należy do Schengen, więc dni spędzone we Francji, Włoszech czy Niemczech liczą się do tego samego limitu. Własność nieruchomości go nie wydłuża. Przekroczenie dozwolonego pobytu powoduje problemy imigracyjne, których dom wakacyjny nie rozwiąże.

Nabywca z Wielkiej Brytanii z apartamentem na Costa Blanca na wiosenne i jesienne wyjazdy zwykle mieści się w zasadach turystycznych. Kupujący z USA planujący emeryturę, nabywca z Kanady chcący spędzać w Hiszpanii długie zimy albo pracownik zdalny z Australii potrzebujący kilku miesięcy naraz szybko dojdą do limitu, jeśli wcześniej nie wystąpią o odpowiedni status. Rezydencja podatkowa jest też czym innym niż rezydencja imigracyjna: wystarczająco długi pobyt w Hiszpanii może tworzyć hiszpańskie obowiązki podatkowe, nawet jeśli dokumenty wizowe nie są kompletne.

To nie jest porada prawna. Zasady wizowe różnią się według obywatelstwa i często się zmieniają. Jeśli chcesz zostać dłużej niż pozwalają zasady turystyczne, porozmawiaj ze specjalistą imigracyjnym, zanim zarezerwujesz nieruchomość. Połącz to z omówieniem rezydencji, aby plan pobytu pasował do harmonogramu zakupu.

Obywatele Wielkiej Brytanii są nabywcami spoza UE. Zasada 90/180 dni obowiązuje, chyba że masz hiszpańską rezydencję albo inną kwalifikującą wizę. To zmienia sposób korzystania z domu wakacyjnego w porównaniu ze swobodą przemieszczania się sprzed Brexitu, a ma jeszcze większe znaczenie, jeśli planujesz przeprowadzkę.

Uwzględnij w budżecie wahania kursu funta do euro, obowiązki podatkowe w Hiszpanii i Wielkiej Brytanii, dostępność kredytu hipotecznego dla nierezydentów oraz ubezpieczenie zdrowotne na czas, gdy nie jesteś rezydentem. Prywatne ubezpieczenie jest typowe przy krótkich pobytach; dłuższe plany wymagają właściwej ścieżki rezydencyjnej. Skorzystaj z przewodnika po finansowaniu i przewodnika po opiece zdrowotnej wcześnie, a nie dopiero po przelaniu opłaty rezerwacyjnej.

Koszty utrzymania w pierwszym roku w tym przykładzie zwykle obejmują IBI, opłaty wspólnotowe, media, ubezpieczenie i doradcę podatkowego. Nie obejmują dużych napraw ani pustych okresów, jeśli wynajmujesz lokal. Uruchom kalkulator zakupu z docelową ceną i regionem, zanim wybierzesz nieruchomości do oglądania.

Obywatele USA mogą kupować przy tych samych podstawowych wymaganiach: NIE, ustalenia bankowe w Hiszpanii i potwierdzenie środków. Wahania kursu dolara do euro zmieniają realny budżet z tygodnia na tydzień. Amerykańskie obowiązki podatkowe mogą nadal dotyczyć zagranicznych kont i dochodu z najmu, a hiszpański podatek pojawia się, jeśli posiadasz nieruchomość, wynajmujesz ją albo stajesz się rezydentem podatkowym. Planowanie spadkowe między dwoma systemami wymaga specjalisty, a nie zastrzeżenia w broszurze.

Nabywcy z Kanady często wykorzystują Hiszpanię na zimowe pobyty i szybko dochodzą do limitu 90 dni. Australijczycy szukający okresów pracy zdalnej mierzą się z tą samą matematyką pobytu oraz planowaniem długich podróży. W każdym przypadku zakup zdalny jest możliwy, ale tylko z niezależnym prawnikiem, pisemnym due diligence i jasnym brzmieniem pełnomocnictwa.

Kwota za pierwszy rok obejmuje IBI, opłaty wspólnotowe, media, ubezpieczenie, zarządzanie nieruchomością na poziomie około 10% czynszu brutto, doradztwo podatkowe i podatek nierezydenta. Dodatnie przepływy przy około €48,000 brutto to cel planistyczny, nie obietnica. Zasady licencji, obłożenie i jakość zarządzania zmieniają wynik netto. Sprawdź łączne kwoty w przewodniku po kosztach i podatkach, zanim przyjmiesz rentowność w kalkulacji.

Jeśli jesteś gotowy przejść od researchu do dokumentów, zacznij od niezależnej analizy prawnika. Uzgodnij plan pobytu, plan podatkowy i budżet zakupu, zanim zakochasz się w widoku na morze.